Marco Polostraat

17 februari 2006

Het is van veraf duidelijk bij welk huis ik moet zijn. Twee donkere meisjes haal ik af en ze moeten naar huis. Het is lang stil. Alletwee liggen ze op apegapen, eentje voor, eentje achter.
   Ze zijn bijna thuis en er moet geld gehaald worden. Eentje stapt uit. De muziek die zacht opstaat vindt de ander maar niks. Van mij mag ze naar iets anders zoeken en als ze dat gevonden heeft begint het feest zowaar weer. Ik vraag of ze kan zingen. En of ze dat kan. Zodra we weer voltallig zijn proberen we het autootje te laten schudden. We draaien snoeiharde house en daar valt zo te zien best op te swingen. Ik rijd nog maar een blokje om.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: