Papaverweg

25 januari 2006

Volgens de lieve stem van de centrale is het een vervelend mannetje, dus ‘als ik wil kan ik hem laten staan’.
   Ik zie wat ze bedoelt. Het mannetje gebaart door het raam dat hij er zo aan komt, maar dat duurt natuurlijk langer. Hij is groot, muts op, colafles in de hand en ingevallen wangen. Schor als de neten. ‘Rijden’, zegt ie.
   Dus ik rijd, waarheen zegt ie niet, vind ik heerlijk. Hij probeert me over de rooie te halen. Vertelt hoe hij andere chauffeurs pestte. Schept op over wapens, vechtpartijen, de cel en zijn kennis van de stad. Hij wijst me nieuwe routes.
   Aan het eind van de rit stelt hij me aan zijn meissie voor en krijg ik zijn nummer voor als ik wat nodig heb, ‘maar alleen geen bruin, toppertje!’.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: