De Liefde

8 september 2006

Vannacht hebben we hele nieuwe kanten van elkaar ontdekt. Ik bezag haar vanuit een andere hoek, zag opeens iets heel anders dan ik gewend was. Zo fijn gevormd, zo subtiel uitdagend, zo geduldig wachtend op actie van mijn kant.
   Ik heb haar dat laten merken toen we samen waren. In een aantal bochtjes trok ik even aan de handrem en ze slipte de hoek om van plezier.


Konradstraat

8 september 2006

De stad zit in mijn hersens, haar straten zijn mijn gedachten. Op die manier kan ik in zo veel richtingen tegelijk rondzwerven, dat het niet eens de moeite is me op weg te begeven.


Distelweg

28 juni 2006

Voluit trap ik op de rem. Na een spannende twintig meter sta ik stil en staar door het uitgespaarde hartje van de houten keukenstoel die midden op de weg uit het donker opdook.


Twee Koningskinderenstraat

18 juni 2006

De bruid en bruidegom moeten honderd meter verder aan de andere kant van de snelweg zijn. Ze zijn totaal doorweekt, ze krijgen dit ritje van het huis.


Alexanderplein

18 juni 2006

Het is alweer licht, een dikke kerel houdt me aan. Of ik geld heb voor benzine, hij staat zonder en is te voet onderweg naar de Texaco.
   ’Weet je hoe vaak ik die al gehoord heb?’
   Inderdaad heb ik die al vaak gehoord, maar nog nooit door iemand met een tankje in zijn hand.
   Ik geef hem het voordeel van de twijfel, plus vier euro. Dat moet genoeg zijn om terug te rijden naar zuid-oost, waar hij zegt te wonen. Zijn kaken malen de hele tijd nog door.


Halfweg

18 juni 2006

Vier jonge mensen willen vanaf de Keizersgracht naar Halfweg. Ik kijk op de achterbank en verheug me op de rit: een kale kop, veel latex, korte rokjes, en een zweepje. Na korte tijd vraagt er eentje om muziek, omdat ze anders zelf wel begint te zingen. Dat heb ik graag, ‘doe maar,’ zeg ik.
   Giechelend krabbelt ze terug.
   ’Iemand anders?’ Niemand durft, dus zet ik de allernieuwste, hipste meest underground electro cd uit Berlijn op om de stemming erin te brengen.
   Na een minuut of vijf ben ik nog de enige die er lol in heeft, dus aan de kale kop stel ik voor dat hij een radiostation opzoekt. Met 538-house rijden we verder en er wordt geen woord meer gezegd.
   Op het industrieterrein waar ze wezen moeten verheug ik me alweer op de rit terug.


Oudekennissteeg

14 mei 2006

De Mercedes E-klasse Elegance komt standaard met best-of cd van André Hazes. Vier ongeschoren dikzakken, would-be volkszangers, willen naar een kroeg aan de andere kant van het IJ. André H doet ze weinig, maar de Radio Patapoe-house bevalt: ‘Homomuziek!’ De vierde man showt zijn verjaardagskadootje; een glow-in-the-dark vibrator.


A9

14 mei 2006

De beveiligingscamera boven de snelweg staat naar rechts. Richting de mist over de groene weilanden, het waterig zonnetje boven de einder en een enkele koe.


Westermarkt

8 mei 2006

Voor de standplaats twijfel ik; optrekken, draaien, stoppen, achteruit, keren, doorrijden.
   ’Niet goed voor je hart, hè,’ een collega spreekt me aan. ‘De nerveuzen gaan het eerst! Bij de overlijdensadvertenties zijn taxichauffeurs allemaal onder de 60. Vorige week de eigenaar van Amsterdams enige 24-uurs taxicafé Het Daklicht: overhoopgeschoten. 55 Jaar was die.’
   Mijn collega heeft een BMW 147000, zijn stoel heeft 15 onafhankelijk opblaasbare compartimenten High Executive met 19 inch lichtmetalen velgen. Ik rijd door.


Taksim

5 mei 2006

Ik zit wat te schrijven terwijl we door de stad rijden.
   ’You, where are you from? You french?’
   ’I would like to be french,’ zeg ik.
   ’You association, work for who?’ Interesse gewekt.
   ’Yes association, work for me.’
   ’For yourself?’
   ’Yes, free association.’
   ’Work for yourself very big enemy.’
   ’Yes, biggest enemy.’
   ’Biggest enemy is Jewish people,’ vindt hij.
   ’No not Jewish people,’ antwoord ik, ‘all people.’
   ’I like your style,’ zegt hij, ‘exactly like me.’ Hij steekt me zijn hand toe. ‘Taxi driver all around the world bad reputation.’
   ’Makes it easier for you to become saintly,’ stel ik voor. We staan ondertussen stil.
   ’I'll pay you in euro’s.’ Ik geef hem tien euro, dat is zelfs tegen een schandalige wisselkoers nog inclusief een aardige fooi. Ik stap uit midden op Taksim, het Rembrandtsplein van Istanbul. De chauffeur controleert samen met twee collega’s het eurobiljet op echtheid.