Fizeaustraat

Voor het stoplicht sta ik stil naast een tramhalte. Een oude dame op de halte tikt op de ruit en vraagt me of haar fauteuil ook mee mag.
   Ik rijd haar en haar stoel naar huis. Alle efteling poppetjes op de vensterbank aan de kant, het raam moet open voor het eerst in jaren en zo krijgen we de stoel middenin de huiskamer. Haar man kijkt toe vanuit zijn eigen fauteuil. Mevrouw wil een foto maken.
   Er bestaat een versnipperd fotoalbum van mij. Al weet ik niet hoe het eruit ziet, het is gevuld met tientallen foto’s. Ik op luchthavens en bij attracties. Ik samen met grote of kleine toeristen. Ik in pak of leren jack. En op iedere foto een auto.